Featured Posts

GEDICHTEN & TEKSTEN Mindfulness

20 Nov 2015

Zero Circle

 

Be helpless, dumbfounded,
Unable to say yes or no.
Then a stretcher will come from grace
  to gather us up.

We are too dull-eyed to see that beauty.
If we say we can, we're lying.
If we say No, we don't see it,
That No will behead us
And shut tight our window onto spirit.

So let us rather not be sure of anything,
Beside ourselves, and only that, so
Miraculous beings come running to help.
Crazed, lying in a zero circle, mute,
We shall be saying finally,
With tremendous eloquence, Lead us.
When we have totally surrendered to that beauty,
We shall be a mighty kindness.

-- Rumi

 

=====

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
De Herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt 
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

-- Rumi

 

=====

 
Sweet Darkness 

When your eyes are tired
the world is tired also.

When your vision has gone
no part of the world can find you.

Time to go into the dark
where the night has eyes
to recognize its own.

There you can be sure
you are not beyond love.

The dark will be your womb 
tonight.

The night will give you a horizon
further than you can see.

You must learn one thing.
The world was made to be free in.

Give up all the other worlds
except the one to which you belong.

Sometimes it takes darkness and the sweet
confinement of your aloneness
to learn

anything or anyone
that does not bring you alive

is too small for you. 

-- David Whyte©

from The House of Belonging, 1996 Many Rivers Press

 

=====

 

 

 

Mirrored Presence

Sitting face-to-face
in the stillness of mirrored presence,

we receive the soft tides of breathing
like distant ocean waves ebbing
and flowing within,
the gravitational pull of moon and stars washing through the body’s interior landscapes, bathing us in the rhythm

of sky and rivers and mountains and forests, opening us to the seasons and weather patterns arising and vanishing in our hearts.

As we gaze into another’s face,
captivated by the mysterious depth of eyes and the ever-changing play of experience arising inside and outside this body,
our frames of reference tremor and quake, and our constructions of difference
begin to melt like candle-wax
in the flame of awareness.

Our listening and speaking arrive now, unbidden, dancing on the crest
of an emerging wave. The bubbling forth of gestures and words enter

the echo-chamber of our hearts, and resonate like two great bells resounding in one voice
to the vitality of this moment.

Like the face and words of a dialogue partner, may this poem also be a mirrored presence, seeking to point beyond the form
of words and images –

to offer itself as a seed
of invitation to your heart, beckoning you to unfurl your wings, to lift off into the formless expanse, and, like the fleeting image
of a great bird’s soaring flight, become a hieroglyph of freedom painting itself across the sky.

© Graham Lee (2014)

 

=====

 

Laat

 

Vertraag.

Vertraag.

Vertraag je stap.

 

Stap trager dan je hartslag vraagt.

 

Verlangzaam.

Verlangzaam.

Verlangzaam je verlangen.

 

En verdwijn met mate.

 

Neem niet de tijd

En laat de tijd je nemen-

Laat.

 

©Leonard Nolens

 

=====

 

Vriendelijkheid

 

Voordat je weet wat vriendelijkheid werkelijk is,

Zul je dingen moeten verliezen,

De toekomst voelen oplossen in een moment,

Zoals zout in flauwe soep.

Dat wat je in je hand hield,

Geteld hebt en zorgvuldig bewaard,

Dat alles moet gaan, zodat je weet

Hoe verlaten het landschap kan zijn

tussen de gebieden van vriendelijkheid

Hoe je maar doorgaat,

Denkend dat de bus nooit zal stoppen,

Met passagiers die eindeloos uit het raam staren

 

Voordat je de gevoelige zwaartekracht van vriendelijkheid leert,

Moet je reizen naar daar waar de Indiaan in een witte poncho

Dood langs de kant van de weg ligt.

Je moet zien hoe jij dit ook zou kunnen zijn,

Zoals hij ook iemand was,

Die met plannen reisde door de nacht

En een eenvoudige adem die hem levend hield.

 

Voordat je weet dat vriendelijkheid het diepste in je is,

Moet je verdriet kennen als de andere diepte.

Moet je wakker worden met verdriet,

Moet je ermee praten totdat je stem

alle draden van al je verdriet heeft opgevangen

en je de grootte van het kleed kunt ziet.

 

Dan is het alleen vriendelijkheid dat nog zin heeft,

Alleen nog vriendelijkheid die je je schoenen doet aantrekken,

om naar buiten te gaan en brood te kopen,

alleen nog vriendelijkheid dat het hoofd opricht

uit de menigte om je te zeggen

Ik ben wat je hebt gezocht,

En overal met je meegaat

Als een schaduw of een vriend

 

©Naomi Shihab Nye

vertaling Rene Slikker

 

=====

 

Please reload

Start 2020: 1 februari Nieuwe serie 'Van & Voor Leden' - Events

December 15, 2019

1/3
Please reload

Recent Posts
Please reload

Archief